عدسی های فرنل برای اختلالات میدان بینایی افراد میانسال
دکتر ابراهیم جعفرزاده پور دانشیار گروه اپتومتری دانشگاه علوم پزشکی تهران.
مقدمه: بیماری های مختلف عمومی، موضعی و صدمات وارد بر سر و چشم می تواند موجب ضایعات مختلف عصب بینایی و مسیر اعصاب بینایی شود. آسیب بخشی از میدان بینایی به عنوان هیانوپی شناخته می شود. در این شرایط بیمار ممکن است برخی از اجسام را در محدوده میدان بینایی اش مشاهده نکند و یا بسیار تا ببیند (شکل 1). یکی از روشهای کمک به این بیماران تجویز پریزم برای جابجایی تصویر از بخش معیوب میدان بینایی به بخش سالم میدان بینایی می باشد. یکی از انواع پریزم های مورد استفاده در این زمینه پریزم های فرنل می باشد.
تاریخچه عدسی های فرنل:
فیزیکدان فرانسوی به نام آگوستی-جین فرنل ایده ساخت چنین عدسی هایی را در ذهن می پروراند. اولین عدسی های فرنل ساخته شده جایگزین عدسی های ضخیم و سنگین بکار رفته در فانوس دریایی شد. عدسی های اولیه فرنل که در فانوسهای دریایی استفاده می شد، عدسی های کوچکی بودند که در روی یک صفحه به دنبال یکدیگر چسبانده شده بودند. این عدسهای کوچک به طور چشمگیری وزن عدسی فانوس دریایی را کاهش می داد. در سال 1823 اولین عدسی فرنل در فانوس دریایی Cordouan نصب شد. فرنل در مدت کوتاه 39 ساله زندگی خود مطالعات و یافته های متعددی در زمینه اپتیک انجام داد. عدسی و پریزمها انعطاف پذیر فرنل در سالهای اخیر با توسعه تکنولوژی میسر گردید.
پریزم های فرنل (Fresnel):
عدسی و پریزمهای فرنل امروزه جزو پرمصرف ترین عدسی های خاص در اپتومتری است. این عدسی و پریزمها از ترکیبات وینیلی انعطاف پذیری ساخته شده است، که بتوان آنرا بر روی عدسی های دیگر به سادگی چسباند (شکل 2). قدرت پریزمهای موجود تا 40 پریزم دیوپتر نیز قابل دسترس است.
مواد سازنده متداول عدسی های عینک امکان ساخت عدسی ها و پریزمهای نازکی را میسر نمی کند. درصورتی که عدسی های فرنل بسیار نازک و باریک ساخته می شود. ساختار پریزمهای فرنل به صورت شیارهای مینیاتوری است که هریک از این شیارها پریزمهای کوچکی هستند که به موازات یکدیگر قرار دارند. این ساختار موجب نازک ماندن این ساختار خواهد شد.
در شکل 4 مقایسه ای بین ابعاد و شکل پریزمهای های متداول و پریزم فرنل مشاهده می شود. همانطور که در شکل نیز مشاهده می شود، پرزم فرنل به مراتب نازک تر از پریزمهای متداول است. قدرت پریزم فرنل شکل 4 قدرتی برابر 40 پریزم دیوپتر دارد. این قدرت پریزماتیک برای عدسی های متداول عینک ضخامتی حداقل 30 میلیمتر خواهد داشت. فیت این قدرت پریزماتیک به صورت عینک به غیر از پریزمهای فرنل غیر ممکن است.
اما مهمترین ضعف پریزمهای فرنل کاهش کانتراست و کیفیت تصویر است. تصویر 5 به خوبی کاهش کیفیت تصویر و کاهش کانتراست و ایجاد اعوجاج تصویر ناشی از پریزمهای فرنل را نشان می دهد (تصویر سمت چپ مربوط به پریزم فرنل است).
استفاده از پریزمهای فرنل برای بهبود میدان بینایی:
پریزم فرنل به علت ارزانی نسبی و نیز سهل الوصول بودن آن در قدرت های مختلف طی سالهای اخیر بیشتر مورد توجه بوده است. این پریزمها را می توان به هر شکلی برید و تقریبا روی سطح هر عدسی با هر جنسی آنرا بسادگی چسباند. اصول بکار رفته در فیت این پریزمها برای بهبود میدان بینایی مشابه پریزمهای گرانقیمت Gottlieb VFAS و Chadwick است . اگر پریزم فرنل برای بیمار انتخاب شده باشد، استفاده از عینک بیمار معمولا بلامانع است. درصورتی که سایر پریزمهای خاص ضرورت استفاده از عدسی های ویژه با جنس متناسبی را ایجاب می کند. تصویر 6 پریزمهای Gottlieb (سمت چپ) و پریزم فرنل (سمت راست) بر روی عینک بیمار نصب شده است. در هنگام نصب پریزمها فرنل بهتر است از پانچ مخصوص استفاده شود. لبه های پریزم به خوبی پولیش وصاف شده تا انعکاسهای مزاحمی برای بیمار ایجاد نکند. البته قطعات آماده این پریزمها ممکن است توسط برخی شرکتها فراهم شود.
استفاده از فرمهای مختلف پریزمهای توسعه دهنده میدان بینایی با استفاده از پریزمهای فرنل به سادگی میسر است (شکل 7). البته این نکته را بایستی توجه نمود که کاهش کانتراست و روشنایی را نبایستی در تجویز و ساخت پریزمهای فرنل فراموش کرد.
علیرغم جمعیت نسبتأ جوان این منطقه سالانه بر تعداد افرادیکه پا به مرحله پیرچشمی می گذارند و به دلایل متعدد تمایل چندانی به استفاده از عینک نزدیک ندارند همواره اضافه شده و در نتیجه نیاز به تصحیح آن با عدسی های تماسی بیشتر احساس می گردد.
پیشرفت های دهه اخیر در تکنولوژی ساخت لنزهای دو دید (Bifocal) وبخصوص تدریجی (Multifocal) چه از لحاظ طرح و جنس لنز و یا تنوع مدت زمان استفاده از آن، تصحیح پیرچشمی را بمراتب آسان تر از گذشته نموده است.
قبل از هرچیز لازم به یادآوریست که یک معاینه کامل و به روز شده چشم ضروری بوده و توصیه می شود از تجویز عدسی های تماسی جهت تصحیح پیرچشمی بر اساس عینک حاضر افراد بشدت پرهیز شود.
تجربیات کلینیکی نشان داده که تصحیح موفقیت آمیز پیرچشمی با عدسی های تماسی در نگهداری و افزایش تعداد بیماران ارجاعی بسیار موثر می باشد.
انتخاب بیمار-Patient Selection
از مهمترین عوامل موثر در تصحیح پیرچشمی انتخاب صحیح بیمار و اطمینان از اینکه او نامزد مناسبی برای استفاده از لنزهای تماسی است، می باشد. اطلاعاتی که بایستی قبل از هر اقدامی راجع به بیماربدانیم عبارتند از:
• استفاده قبلی از لنز
در مورد استفاده قبلی از لنز باید توجه داشت، برخی از کسانیکه فاقد هرگونه عیب انکساری بوده و یا دوربین میباشند مایلند تا آنجا که ممکن است از زدن عینک نزدیک به هر شکل خودداری کنند. اینها نامزد مناسبی برای استفاده از لنز بوده حتی اگر بصورت گاهگاهی باشد.
افرادی نیز که قبلأ از لنزاستفاده کرده اند طبیعتأ مایلند بدون استفاده از عینک نزدیک بر روی لنزخود کماکان دید واضحی در نزدیک داشته باشند.
• میزان آستیگماتیسم
در افراديكه آستيگماتيسم آنها 0.75 ديوپتر و یا بیشترمى باشد بايستى حتی الامکان از لنزهاى مولتى فوكال توريك و يا در صورت عدم دسترسى به آنها از روش تصحیح یک چشمی ) (Monovision يارى گرفت.
• خشکی چشم و بیماریهای چشمی
استفاده از لنزبا افزایش سن مشکلات خاص خود را به همراه دارد که خشکی چشم یکی از آنها می باشد. بنابراین
ارزيابى وضعيت خشكى چشم از اهميت ويژه اى برخوردار است و درمان هرگونه بلفاريت مزمن ، اختلال غدد ميبومين و التهاب الرژيك ملتحمه به استفاده مطلوب از لنز كمك خواهد.
علاوه بر کاهش کیفی و کمّی اشک بطور طبیعی وجود برخی از بیماری ها در سنین بالا و متعاقب آن استفاده از داروها باعث تشدید خشکی چشم میگردد. بر خلاف تصورعدم ثبات اشک تنها بعلت کاهش کیفیت و کمیت آن نبوده و به قدرت چسبندگی اشک به سطح چشم و توانائی پلک درتجدید لایه اشکی نیزمربوط می شود لذا تجویز لنزهای سیلیکون هیدروژل با خاصیت مرطوب کنندگی بالا بسیار موثر می باشد.
از طرفی دیگر چون افراد دوربین در زمان پیرچشمی به عینک دورهم نیاز پیدا می کنند و با علم به اینکه میزان عبور اکسیژن در لنزهای مثبت بخصوص در مرکز آنها بمراتب کمتر می باشد، نیاز به لنزهای سیلیکون هیدروژل بیشتر احساس می شود. لذا در صورت دسترسی نداشتن به لنزهای سیلیکون هیدروژل تدریجی (Multifocal) می توان با روش تصحیح یک چشمی (Monovision) ازاین نوع لنزها بهره گرفت.
• سبک زندگی -Life Style
نوع حرفه، محیط کار، ورزش، سرگرمی های مورد علاقه، و میزان فعالیتهای اجتماعی ازعوامل موثر در تصحیح پیرچشمی می باشد
• استفاده از کامپیوتر
ساعات استفاده از كامپيوتر، فاصله فرد از آن و شرايط نورى محيط كار و يا منزل از عوامل مؤثر در استفاده از لنز مى باشد. در افراديكه ساعات طولانى با كامپيوتر كار مى كنند و با توجه به فاصله بينابينى آن تجويز لنز مولتى فوكال موثر تر از لنز دودید (Bifocal) و يا روش يك چشمى (Monovision ) مى باشد.
• انگیزش وتوقعات -Motivation & Expectations
ميزان انگيزش (Motivation) بيمار، توقعات، و تمایل او به استفاده منظم و یا گاهگاهی از لنز بسيار تعيين كننده بوده و بايستى بطور واقع گرايانه مزايا و معايب استفاده از لنز را گوشزد نمود
• اندازه مردمک (Pupil Size)
اندازه مردمك از ديگر عوامل حائز اهميت بسیار در تعیین نوع لنزو یا روش تصحیح پیرچشمی بوده و بهتر است در شرايط متفاوت نورى اندازه گيرى شود. براى مثال مى توان از فيلتر آبى بيوميكروسكوپ براى اندازه گيرى مردمک در نور كم (Scotopic) وبا تغيير شدت نور آن براى اندازه گيرى مردمک در نور زياد( Photopic) ویا نور معمولى (Mesopic) كمك گرفت.
.
• تعیین چشم غالب -Dominancy
برای اینکار میتوان از دو روش متداول Hole in Card و یا تکنیک Fogging استفاده نمود. البته تجربیات کلینیکی نشان داده که روش دوم برای تعیین چشم غالب دقیق تر بوده و میزان موفقیت در استفاده از لنز را افزایش میدهد. در این روش پس از معاینه دقیق دید دور و انجام موازنه دوچشمی (Binocular Balance) یک جفت لنز مثبت به میزان یک دیوپتر و یا بیشتر را روی شماره دید دور اضافه کرده و از بیمار می خواهیم به چارت مخصوص دید دور نگاه کند و با بستن هرچشم به تناوب، چشمی را که دید تارتری نسبت به چشم دیگر دارد به عنوان چشم غالب انتخاب می کنیم.
روش های تصحیح پیرچشمی عبارتند از:
تصحیح یک چشمی (Monovision)
دراین روش که متداول ترین شیوه تصحیح پیر چشمی می باشد، چشم غالب برای دید دور و چشم دیگر برای دید نزدیک تصحیح می شود و به این ترتیب سیستم بینایی عادت می کند که تصویرتار روی شبکیه یک چشم را به نوعی حذف نماید تا تصویر واضح چشم دیگر به آسانی دیده شود.
• مزاياى روش تصحيح يك چشمى (Monovision):
- توانايى استفاده از انواع مختلف و قابل دسترس لنزها چه از نظر نوع جنس، و يا طرح لنز و يا مدت زمان بكار بردن آن، با قيمت ارزانتر، از مزاياى اين روش بشمار مى آيد.
- بهره گيرى از اين روش به اندازه مردمك بستگى نداشته و در نتيجه اين شيوه در نور كم و تباين (contrast) پايين بهتر عمل ميكند.
- در افراديكه تازه به مرحله پيرچشمى رسيده اند بكار گرفتن اين روش با موفقيت بيشترى همراه است.
• معايب روش تصحيح يك چشمى (Monovision)
مهمترين اشكال اين روش کاهش ديد عمق بخصوص با بالا رفتن مقدار Addition مى باشد ولذا برای کسانیکه احتیاج به دید عمق دقیق در فعالیت های حرفه ای و ورزشی مانند جراحی، خلبانی، رانندگی، ورزش تنیس و غیره دارند چندان مناسب نمی باشد.
از طرف ديگر افرادى هستند كه با حذف كردن (suppression) تصوير يك چشم اساسأ مشكل داشته و لذا اكثرأ نمى توانند به اين روش عادت كنند.
بر همين اساس قبل از بكار گرفتن اين شيوه لازم است لنز امتحان شود و در هنگام تجويز هشدار لازم در مورد ديد شب و بطور كلى كاهش ديد عمق داده شود.
روش تجویز یک چشمی (Monovision)
در این روش ابتدا لازم است یک معاینه کامل به همراه تست موازنه دوچشمی (Binocular Balance) و تعیین چشم غالب انجام شود. چشم غالب را برای دید دور انتخاب کرده و حداکثر لنزمثبت (حداقل منفی) را برای آن امتحان می کنیم. برای چشم دیگر حداقل لنز مثبت را تا رسیدن به یک دید قابل قبول در نزدیک در نظر می گیریم وبر این اساس لنزهای تماسی مناسب را روی چشمها قرار داده و دید دوچشمی را ثبت می کنیم
آنگاه یک Over Refraction در حالیکه هر دو چشم باز است ابتدا بر روی چشم غالب و برای دید دور با اضافه کردن یک لنز +0.50 و سپس -0.75- انجام میدهیم. اگر بیماربا هریک از دو لنزدید دور بهتری بدست نیاورد لنز موجود را تجویز میکنید. ولی اگر بهبود یافت بصورت 0.25 اضافه و یا کم میکنید تا به دید ایده ال دست پیدا کنید و مجددأ تست 0.50+ و 0.75- را تکرار نمائید. آنگاه از بیمار بخواهید چارت نزدیک رادر فاصله مناسب گرفته ودر حالت دوچشمی دید نزدیک را ارزیابی کنید. اگر دید قابل قبول نبود با اضافه کردن حداقل لنزمثبت بصورت 0.25 جلوی چشمی که غالب نیست دید نزدیک را بهبود دهید.
بیماران Monovision به سه گروه تقسیم میشوند:
• Monovision successes
افراد این گروه با روش Monovision فوق العاده راضی بوده و اصولا تمایل چندانی به Ocular Dominance نشان نداده و به تاری دید و نابرابری انکساری حساسیت کمتری دارند. و اکثرأ با لنز های تدریجی و یا دودید نا موفق هستند.
.
• Monovision Intolerants
افراد این دسته نسبت به این روش نوعی عدم تحمل نشان داده بطوریکه حتی صحبت کردن راجع به آن سبب احساس ناراحتی آنها میگردد و در نتیجه نامزد مناسبی برای این روش نمی باشند.
• Monovision Survivors
اینها معمولا افرادی هستند که در حال حاضر از روش Monovision استفاده می کنند و حتی اگر از آنها پرسیده شود که از این روش راضی هستند جواب آنها مثبت است. ولی درپاسخ به سئوالات دقیق تر و جزئی تر خواهند گفت که برای مثال در شب رانندگی نمی کنند ویا مجبورند بعضی اوقات از عینک روی لنز جهت دید بهتر در دور یا نزدیک کمک بگیرند. و یا اینکه کار کردن با کامپیوتر برای آنها مشکل است. و علت استفاده از لنز را عدم تمایل نسبت به گذاشتن عینک ابراز می کنند. اکثر این افراد هیچگونه اطلاعی از وجود لنز های تدریجی (Multifocal) و یا دودید (Bifocal) نداشته ویا اگر هم در مورد آنها شنیده باشند، تصور بغرنجی از آنها دارند.
تجربه نشان داده که تجویز لنز های تدریجی برای اکثریت این گروه با موفقیت همراه بوده است. بخصوص اگربا مرور زمان احتیاج به Addition بالاتری داشته باشند . این گروه در شروع پیرچشمی کاملا ازروش Monovision راضی بوده ولی تدریجأ بعلت بالا رفتن Addition و افزایش اختلاف بین دو چشم دچار مشکل می شوند.
تصحيح با لنز هاى دو ديد (Bifocal) و يا تدريجى (Multifocal)
متاسفانه در حدود ٤٠٪ افراديكه داراى پيرچشمى هستند از وجود اينگونه لنزها اساسأ اطلاعى ندارند. از علل اين موضوع مى توان به قابل دسترس نبودن آنها در برخى كشورها و در نتیجه كمبود مهارت و عدم اعتماد به نفس متخصصين در تجويز اين لنزها اشاره كرد.
از مزایای این لنزها می توان به فراهم شدن یک دید قابل قبول دوچشمی بدون اختلال در دید عمق و یا اختلاف بالای دو چشم اشاره نمود.
از اشکالات آنها نیز می توان از وابستگی برخی از این لنزها به اندازه مردمک و نوسان دید در شرایط نوری متفاوت نام برد.
اولين قدم در تجويز اين لنزها همانند روش قبلى تعيين نياز هاى بينائى و انتظارات بيمار مى باشد و قبل از هر چیز بایستی به بیمار گوشزد نمود که لنزهای تدریجی دید کامل صد در صد در دور ویا نزدیک فراهم نخواهند کرد و لنزی که در نهایت انتخاب می شود جهت رفع نیاز های کلی بینایی بر اساس سبک زندگی و فعالیت های اجتماعی، اعم ازمیزان کار نزدیک، استفاده از کامپیوتر، رانندگی بخصوص در شب، نوع ورزش و تفریحات تجویزمی گردد.
طرح همزمان -Simultaneous Design
اکثر عدسی های نرم موجود بر مبنای این طرح ساخته شده و بر اساس انتقال دو تصوير بطور همزمان برروى شبكيه و انتخاب تصوير واضح تر توسط سيستم بينايي عمل مي كنند. در لنزهاى اوليه با اين طرح اين عمل با كمك مناطق مجزا بلحاظ قدرت انجام مى گرفت (Bifocal) . ولى در طرح هاى جديدتر كه Multifocal, Progressive و یا Aspheric ناميده مى شوند، توزيع قدرت در سطح لنز بطور تدريجى صورت ميگيرد.
این نوع لنزها شامل:
• Centre Distance Aspheric Design
اين نوع لنز داراى انحناى آسفريك در سطح خلفى لنز بوده كه مركز آن براى ديد دور و قست كنارى جهت ديد نزديك
و بيشتر در پير چشمى در مراحل اوليه آن (Add:1.25) استفاده مى شود. مشكل اساسى اين لنز وابستگى آن به اندازه مردمك بوده و با كوچك شدن آن در نگاه به نزديك ديد مختل مى شود.
• Centre Near Aspheric Design
اين نوع لنز جهت برطرف كردن مشكل كاهش اندازه مردمك در ديد نزديك طراحى شده به اين معنى كه ديد نزديك از قسمت مركزى لنز و ديد دور از ناحيه كنارى انجام ميگيرد. از آنجائيكه از يك طرف ديد قابل قبول در اين نوع لنز به تعامل بين اختصاصات اپتيكى لنز و نقص اپتيكى (Spherical Aberration) چشم بيمار بستگى دارد و از طرف ديگر ميزان نقص اپتيكى در افراد مختلف يكسان نيست لذا عملكرد آن نيز در همه يكسان نمي باشد. اشكال اين نوع لنز نيز كم شدن ديد دور هنگام كاهش اندازه مردمك براى مثال در نور آفتاب مى باشد.
• Multizone Design
از مطالب بالا ميتوان نتيجه گرفت كه در ساخت لنزهاى با طرح همزمان بهتر است وابستگى عملكرد لنز به اندازه مردمك را بخصوص در شرايط نورى مختلف به حداقل رساند. به همين علت در اين نوع لنز مناطق متحدالمركز براى ديد دور و نزديك به تناوب قرار گرفته و يك طرح Centre Distance با پنج منطقه مجزا را تشكيل مى دهد.
اين نوع لنز در نور شديد و يا خيلي كم ديد دور را مختل نخواهد كرد
• Zonal Aspheric design
در این نوع لنز سعی شده است که یک نوع موازنه وتعادلی بین دید دور، نزدیک و بینابینی بوجود آید و در واقع ترکیبی از طرح آسفریک و Multizone میباشد، در اینجا طرح آسفریک در انحنای قدامی برای فراهم کردن دید طبیعی تر با کمک سه Add Power مختلف، متناسب با اندازه مردمک در سنین متفاوت و شرایط نوری متغیر و یک انحنای آسفریک سطح خلفی به منظور قرار گرفتن بهتر لنز روی چشم ایجاد گردیده است.
روش تجویز لنزهای دودید (Bifocal) و تدریجی -Multifocal
در حال حاضر اکثر لنزهای جدید موجود از جنس سیلیکون هیدروژل بوده و از طرح Centre Near در آنها استفاده شده است و تفاوت آنها در میزان تعادل و موازنه بین دید دور و نزدیک، میزان وابستگی به اندازه مردمک و مقدار Add Power آنها میباشد.
هر یک از کمپانی های سازنده خود دارای یک راهنمای تجویز لنز (Fitting Guide) بوده که همراه با یک معاینه دقیق کلینیکی که در زیر به آن اشاره خواهد شد، سبب بالا رفتن اعتماد به نفس متخصصین و افزایش میزان موفقیت در تجویزاینگونه لنزها میگردد.
در این راستا انجام مراحل زیراهمیت بسیار دارد:
• معاینه دقیق چشم
• انتخاب نوع لنز از نظر جنس ( سیلیکون هیدروژل)، طرح و مدت زمان استفاده ازآن
• لنز آزمایشی را بر روی چشم قرار داده و به بیمار اجازه دهید به مدت پانزده تا بیست دقیقه در محیط خارج از اطاق معاینه منتظر بماند.
• Over Refraction
در اینجا با گذاشتن عینک آزمایشی (Trial Frame) و نه استفاده از فوروپتر و بجای بستن چشم دیگر با کاربرد تکنیک Fogging (0.75-1.00) ، ابتدا دید دور و سپس نزدیک ونهایتأ دید دو چشمی را بر مبنای اصل تجویز حداکثر لنز مثبت (حداقل منفی) برای دور و حداقل Add Power برای نزدیک ارزیابی میکنیم.
• ارزیابی دید دور
در این حالت با اضافه کردن لنز مثبت به میزان 0.25 بر روی یک چشم تا آنجائیکه دید بیمار کاهش یابد شروع می کنیم و تنها هنگامی از 0.25- استفاده کرده که بیمار بتواند حروف بیشتری را روی چارت بخواند و نه اینکه فقط بگوید واضح تر است. این عمل را با چشم دیگر نیز به همین منوال انجام داده و آنگاه بصورت دوچشمی امتحان می کنیم.
• ارزیابی دید نزدیک
تنها هنگامیکه تصحیح دید دور نهائی شد میتوان دید نزدیک را مورد سنجش قرارداد زیرا حتی میزان 0.25 دیوپتر، بیشتر ویا کمتر برای دید دور تأثیر قابل توجهی در دید نزدیک دارد.
حال اگر دید نزدیک بصورت دوچشمی رضایت بخش بود نیازی به تلاش در تغییر آن نیست در غیر اینصورت
ابتدا به همان روش یک چشمی و با افزایش لنز مثبت ویا کاهش لنز منفی بخصوص در چشمی که غالب نیست امتحان می کنیم و در صورت قابل قبول نبودن دید نزدیکAdd power را در آن چشم افزایش میدهیم.
اگر همچنان نتیجه رضایت بخش نبود Add Power را برای هر دو چشم افزایش میدهیم.
تحقیقات نشان داده که جهت بالا بردن میزان موفقیت لنز آزمایشی بایستی حداقل آنرا به مدت چهار روز استفاده نمود و اینکه شماره لنز آزمایشی باید همانی باشد که بعد از Over Refraction تعیین شده، زیرا اختلاف حتی 0.25 کمتر یا بیشتر تاثیر بسزائی در رضایت بیمار و تصمیم نهائی او به ادامه استفاده از لنز دارد.
Modified Monovision
در این روش برای چشم غالب از یک لنز Centre Distance و برای چشم دیگر از لنز Centre Near جهت فراهم کردن یک دید قابل قبول دوچشمی در تمامی فاصله ها استفاده می گردد.
Enhanced Monovision
این شیوه در افراد ناراضی از روش Monovision و با قرار دادن یک لنز معمولی (Single Vision) بر روی چشم غالب برای دید دور و یک لنز تدریجی و یا دودید در چشم دیگر برای دید دور و نزدیک استفاده می گردد، که در این صورت دید دو چشمی و تا اندازه ای دید عمق در مقایسه با روش Monovision بهبود می یابد. همچنین از این روش درافرادی که در هر دو چشم از لنزهای تدریجی و یا دو دید استفاده می کنند و دید قابل قبولی ندارند به همین ترتیب و با تاکید بیشتر روی دید دور در چشم غالب و یا دید نزدیک در چشم دیگربکار گرفته می شود.
Partial Monovision
در بسیاری از افراد بعلت افزایش Add Power در سنین بالاتر و در نتیجه کم شدن تحمل آنها نسبت به اختلاف زیاد بین دوچشم، پذیرفتن روش Monovision و در نتیجه میزان موفقیت آن کاهش می یابد. لذا در این موارد با کاهش دادن میزان Add Power و تجویز عینک نزدیک همراه با استفاده از لنز برای بهتر خواندن حروف ریز و یا تجویز عینک دور همراه با استفاده از لنز برای رانندگی بخصوص در شب مشکل عدم تحمل Monovision را برطرف می کنند. این روش بیشتر در کسانی که گاهأ برای شرکت درفعالیت های اجتماعی و یا میهمانی ها به گذاشتن لنز نیاز دارند، فوق العاده کارآمد میباشد.
هرساله بسیاری از کسانی که به تازگی پا به مرحله پیرچشمی گذاشته اند به ما مراجعه کرده و انتظار دارند که ما با استفاده از تکنولوژی موجود این توانایی را به آنها بدهیم که قادر باشند همچنان در حرفه خود و فعالیت های اجتماعی و ورزشی انعطاف پذیر و فعال باقی بمانند
پریزم های فرنل (Fresnel):
در شکل 4 مقایسه ای بین ابعاد و شکل پریزمهای های متداول و پریزم فرنل مشاهده می شود. همانطور که در شکل نیز مشاهده می شود، پرزم فرنل به مراتب نازک تر از پریزمهای متداول است. قدرت پریزم فرنل شکل 4 قدرتی برابر 40 پریزم دیوپتر دارد. این قدرت پریزماتیک برای عدسی های متداول عینک ضخامتی حداقل 30 میلیمتر خواهد داشت. فیت این قدرت پریزماتیک به صورت عینک به غیر از پریزمهای فرنل غیر ممکن است.
علیرغم جمعیت نسبتأ جوان این منطقه سالانه بر تعداد افرادیکه پا به مرحله پیرچشمی می گذارند و به دلایل متعدد تمایل چندانی به استفاده از عینک نزدیک ندارند همواره اضافه شده و در نتیجه نیاز به تصحیح آن با عدسی های تماسی بیشتر احساس می گردد.
